Eyvah Çocuğum Öteki Çocuklardan Farklı!
“Gelişim” uzun ve zorlu bir yolculuktur. Kendi içinde bir sıralaması ve ritmi vardır. Gelişimin ritmi her çocuk için biriciktir. Hiç bir çocuğun gelişimi ötekiyle kıyaslanamaz.
Bölüm
“Gelişim” uzun ve zorlu bir yolculuktur. Kendi içinde bir sıralaması ve ritmi vardır. Gelişimin ritmi her çocuk için biriciktir. Hiç bir çocuğun gelişimi ötekiyle kıyaslanamaz.
Markette kasa sırası beklerken bir adam altı yaşındaki oğluma, “Hangi sporu yapıyorsun?” diye sordu. Oğlum ona şaşkınlıkla bakınca da, “Basketbol oynamalısın,
“Çocuklar teneffüste dışarıda ne yapıyor?” Bu, bize okulundaki oyun alanını gezdiren bir birinci sınıf öğretmenine sorulan çok dürüst bir soruydu. Öğrencilerimden birisi sordu bu soruyu. Ben, Louisiana Devlet Üniversitesi mühendislik öğrencilerinin bölgedeki devlet okullarında oyun alanları tasarlamak ve inşa etmek için katıldığı bir biyolojik mühendislik tasarımı kursu veriyorum. Mühendislik öğrencilerimin öğrendiği ilk şey, çocukların oyun konusunda gerçek birer uzman olduklarıdır. Bizler sadece çocukların hayal gücüne ve yaratıcılığına destek oluyoruz.
Gittikçe azalan risk altındaki hayvanların sayısı her geçen gün artsa da bugünlerde alarm zilleri en fazla, ihmal edilmiş ve (Doğadaki Son Çocuk kitabının yazarı Richard Louv’un dile getirdiği gibi) “nesli tükenmekte olan bir tür” için çalıyor: Bahçecilikle uğraşan çocuklar.
Bu cümle 4,5 yaşında bir çocuğa ait. Cümleyi alt metinlerine bakmadan okuyacak olursanız aslında çocuğun söylediği doğru değil. İnanamayacağınız kadar oyuncağı var. Fakat yetmiyor. Çocuğa yetmeyenin ne olduğunu anlamak için cümlenin alt metinlerini okumak gerekiyor.
Amerika, Los Angeles’da yaşadığım dönemde gazetecilik yaparken öğrencilerinin neredeyse beşte birinin astım olduğu Long Beach yakınlarındaki bir okul hakkında haber yapmıştım. Okulun talihsiz coğrafyasının bunda payı büyüktü. Okulun bulunduğu yerden her saat başı yaklaşık 500 kamyon geçiyordu ve o dönemde sonuçları açıklanan bir araştırmaya göre bölgedeki çocukluk astımı vakalarının en az yüzde 9’u karayolu trafiğine atfediliyordu.
“Hayattaki en büyük şanslardan biri, mutlu bir çocukluk geçirmektir.” – Agatha Christie
Bu yazı, sabahları içtikleri portakal suyunun, yemekten sonra yedikleri kurabiyelerin, okulda atıştırdıkları şekerlemelerin ya da spor yaptıktan sonra
Bazı insanlar, çocukları yaşamlarını en başından itibaren komşulara nazik, özel mülke saygılı ve otoriteye karşı itaatkâr olmak için eğitmenin barış için en iyi eğitim olduğunu düşünebilir. Yüzyıllardır bu anlayışla yetiştirilen bireylerin olduğu ülkelere bakıldığında sonuçların hiç de öyle olmadığı, hatta tam tersi üzücü olduğu görülebilir.
Sonuçları geçtiğimiz günlerde açıklanan yeni bir araştırmaya göre tüm dünyadaki obez çocukların ve ergenlerin sayısı son 40 yılda on kat artarken, bu artış en hızlı ve en yoğun olarak düşük ve orta gelirli ülkelerde, özellikle de Asya’da yaşanıyor.