Öğretmenlere Yazılmış Teşekkür Mektuplarından Seçmeler
Bazen öğretmenler olarak sahip olduğumuz etkiyi unutuyoruz. Okullar çok faal yerler ve öğretmenler de çok meşgul insanlar. Bu yüzden ders verdiğimiz çocuklar
Bölüm
Bazen öğretmenler olarak sahip olduğumuz etkiyi unutuyoruz. Okullar çok faal yerler ve öğretmenler de çok meşgul insanlar. Bu yüzden ders verdiğimiz çocuklar
Sevgili çocuklar,
“Bütün gün benimle gayet iyilerdi, ama seni gördükleri andan itibaren kendilerini kaybettiler! Neden böyle oluyor anlamıyorum!” der eşim bana sürekli.
1995’te dönüm noktası olan bir araştırma, yüksek gelir grubundan gelen ailelerin çocuklarının, hayatlarının ilk üç yılında, düşük gelir grubundan gelen çocuklara göre 30 milyon daha fazla kelime duyduklarını ortaya çıkarmıştı. Bu “30 milyon kelime açığı”, kelime dağarcığı, dil gelişimi ve okuduğunu anlama testlerindeki kayda değer farklarla ilişkilendirildi.
Günümüz çocukları okula yürüyerek gitmek gibi günlük aktiviteleri, geçmişe oranla çok daha ileri yaşlarda tek başına yapmaya başlıyor olsalar da konu teknoloji olduğunda çoğu çocuğun yaşının oldukça ilerisinde şeylere maruz kaldığını görmek mümkün.
“Gelişim” uzun ve zorlu bir yolculuktur. Kendi içinde bir sıralaması ve ritmi vardır. Gelişimin ritmi her çocuk için biriciktir. Hiç bir çocuğun gelişimi ötekiyle kıyaslanamaz.
Markette kasa sırası beklerken bir adam altı yaşındaki oğluma, “Hangi sporu yapıyorsun?” diye sordu. Oğlum ona şaşkınlıkla bakınca da, “Basketbol oynamalısın,
“Çocuklar teneffüste dışarıda ne yapıyor?” Bu, bize okulundaki oyun alanını gezdiren bir birinci sınıf öğretmenine sorulan çok dürüst bir soruydu. Öğrencilerimden birisi sordu bu soruyu. Ben, Louisiana Devlet Üniversitesi mühendislik öğrencilerinin bölgedeki devlet okullarında oyun alanları tasarlamak ve inşa etmek için katıldığı bir biyolojik mühendislik tasarımı kursu veriyorum. Mühendislik öğrencilerimin öğrendiği ilk şey, çocukların oyun konusunda gerçek birer uzman olduklarıdır. Bizler sadece çocukların hayal gücüne ve yaratıcılığına destek oluyoruz.
Gittikçe azalan risk altındaki hayvanların sayısı her geçen gün artsa da bugünlerde alarm zilleri en fazla, ihmal edilmiş ve (Doğadaki Son Çocuk kitabının yazarı Richard Louv’un dile getirdiği gibi) “nesli tükenmekte olan bir tür” için çalıyor: Bahçecilikle uğraşan çocuklar.
Bu cümle 4,5 yaşında bir çocuğa ait. Cümleyi alt metinlerine bakmadan okuyacak olursanız aslında çocuğun söylediği doğru değil. İnanamayacağınız kadar oyuncağı var. Fakat yetmiyor. Çocuğa yetmeyenin ne olduğunu anlamak için cümlenin alt metinlerini okumak gerekiyor.